Zupa Grzybowa

Skoro już jesteśmy przy zupach, to grzechem by było nie zaprezentować grzybowej - smaczna potrawa, bezkonkurencyjna wśród polskich dań. Wśród najpopularniejszych polskich zup, pomiędzy pomidorową i ogórkową, zajmuje czołowe miejsce.

Składniki:

1/ kilka suszonych grzybów leśnych
2/ 300g pieczarek
3/ dwie kostki rosołowe grzybowe
4/ mieszanka wielowarzywna (mrożona)
5/ 100g makaronu (mogą być świderki)
6/ mała śmietana 18%
7/ łyżka mąki
8/ sól, pieprz

Przygotowanie:
Grzyby należy dobrze wypłukać i pozostawić do namoczenia. Do garnka wlewamy ok. 1 litra wody i wrzucamy 2 kostki rosołowe - gotujemy. Pieczarki kroimy w plasterki i podsmażamy na patelni - podsmażone dodajemy do wywaru z kostek rosołowych. W kolejnym etapie dodajemy pokrojone grzyby leśne i mieszankę warzywną - gotujemy. Po około 15 minutach gotowania dodajemy makaron i gotujemy nadal, aż makaron będzie miękki. Zupę zagęszczamy roztworem wody z mąką, następnie dodajemy śmietanę (ciągle mieszając). Pozostaje już tylko doprawić do smaku solą i pieprzem (sól możemy zastąpić przyprawą w płynie). Gotujemy jeszcze 5 minut na małym ogniu - Gotowe !

Ciekawostka: 

Tak jak pisałem przy zupie pomidorowej, nie ma znaczenia jeśli pomylimy kolejność dodawania składników. Proszę mi wierzyć, że i tak się ugotują, a już na pewno nie będzie to miało wpływu na smak zupy. 

Chciałbym jeszcze podpowiedzieć, że jeżeli przymierza się ktoś z Państwa do zakupu garnków to odradzam te ładnie błyszczące o srebrnym kolorze - są okropne w utrzymaniu, a przypalają się standardowo (z innych moich artykułów można się dowiedzieć jak w łatwy sposób bez wysiłku spaleniznę usunąć), polecam natomiast zwykłe czerwone, różowe czy też inne kolorowe, emaliowane garnki - są najlepsze.

 Artykuł pochodzi z serwisu:

http://artelis.pl/artykuly/47160/zupa-grzybowa 

Zupy wegańskie cz.2

Kolejne przepisy na zupki wegańskie :)

Zupa Selerowa.

Składniki:

Duży seler
bulion z warzyw
2-3 ząbki czosnku
łyżka oleju
bazylia , oregano , sól , pieprz
 Sposób przygotowania :

Zetrzeć seler i podsmażyć na oleju, dodać do bulionu z warzyw seler, czosnek,zioła i przyprawy, gotować 25 minut.

Zupa krem z kalafiora i migdałów.

Składniki:

Kalafior
1 cebula , migdały
kilka łodyg selera
łyżka oleju
natka pietruszki

Sposób przygotowania:

Ugotować kalafior rozdrobniony w wodzie, podsmażyć cebulę migdały i pokrojone łodygi selera na oleju (ok. 5m). Wlać do wywaru z kalafiora, gotować 5 minut, odstawić. Zmiksować, doprawić i podgrzać , przed podaniem posypać natką pietruszki.

Zupa Sojowa.

Składniki:

1 cebula
łyżka oliwy z oliwek
bulion z warzyw
2-3 pomidory
łyżka maki sojowej
łyżka mąki
bazylia , tymianek , oregano
przyprawy do smaku
mleko sojowe

Sposób przygotowania :

Podsmażyć cebulę na tłuszczu, dodać mąkę sojową i smażyć dalej. Pokroić drobno pomidory, dodać je i zalać wywarem z warzyw. Gotować 15 minut, dodać przyprawy, zioła , mleko sojowe, zwykłą mąkę, zagotować.

Zupa Chlebowa.

Składniki :

3 kromki chleba
1 cebula
łyżka oliwy z oliwek
2 łyżki mąki
bulion z warzyw
łyżka kminku
majeranek
sól , mleko sojowe

Sposób przygotowania :

Podsmażyć cebulę na tłuszczu, dodać 3 kromki chleba pokrojonego w kostkę, 2 łyżki mąki, podrumienić. Dodać bulion z warzyw , przyprawić kminkiem , majerankiem i solą, gotować pół godziny, dodać mleko sojowe.

Smacznego ! :)

 Artykuł pochodzi z serwisu:
http://artelis.pl/artykuly/574/zupy-weganskie-cz-2

Zupy wegańskie cz. 1

Kilka przepisów na proste i zdrowe zupy wegańskie

Zupa Cebulowa.

Składniki:

Marchew , pietruszka , seler
4cebule
łyżka oleju
 pół szklanki mleka sojowego
łyżka mąki
bazylia , oregano , tymianek

Sposób przygotowania:

Zagotować wywar z warzyw. Cebulę , udusić na tłuszczu, zalać częścią wywaru i ugotować pod przykryciem, potem przetrzeć i połączyć z resztą wywaru. Zagęścić mąką z mlekiem sojowym, dodać zioła i zagotować. Podawać z grzankami.

Zupa fasolowa

Składniki:

puszka czerwonej fasoli
1 cebula , 2 ziemniaki
pół puszki kukurydzy
majeranek , bazylia , oregano
pieprz do smaku

Do wody dodać rozdrobnioną cebulę, ziemniaki, kukurydzę. Gdy ziemniaki się ugotują, dodać fasolę i zioła Przyprawić.
do smaku.

Zupa Pomidorowa na chłodno

Składniki:

sok pomidorowy
4 łyżki majonezu
1 cebula
pietruszka , koperek , szczypiorek , oregano , bazylia
sól , pieprz

Sok pomidorowy rozrobić z majonezem , dodać posiekaną cebulę, sól, przyprawy, pietruszkę , szczypiorek , oregano
oraz bazylię.

Zupa Czosnkowa.

Składniki:

kilka ząbków czosnku
łyżka oliwy z oliwek
2 łyżki mąki
bazylia , lubczyk
sok z jednej cytryny

Pokrojony czosnek podsmażyć na oliwie, dodać mąkę, wymieszać, zalać wodą, dodać przyprawy (bazylia, lubczyk), gotować 20 minut, wolno wlać sok cytrynowy.Podawać z grzankami.

Smacznego !:)


 Artykuł pochodzi z serwisu:
http://artelis.pl/artykuly/573/zupy-weganskie-cz-1

Truskawkowe koktajlowe szaleństwo

Początek czerwca to czas, kiedy w sklepach i na targowiskach pojawiają się już dojrzałe, polskie truskawki. Warto to wykorzystać i wypróbować kilka przepisów na proste napoje z truskawkami.

Truskawki to jeden z najbardziej lubianych owoców, zarówno przez dorosłych, jak i przez dzieci. Są nie tylko smaczne i pięknie pachną, ale także są bardzo cennym źródłem witamin (C, A, B1, B2 i PP) oraz mikroelementów. Ponadto oczyszczają jelita z resztek pokarmów, mają właściwości odtruwające, wpływają korzystnie na cerę i włosy, poleca się je także osobom ze schorzeniami nerek i wątroby. Dlatego warto już od chwili, gdy pojawiają się w sklepach, wprowadzić je do codziennej diety.

Na śniadanie idealnym pomysłem będzie koktajl z truskawek. Truskawki można miksować właściwie ze wszystkimi owocami, w każdym połączeniu smakują wyśmienicie – mówi Agnieszka Wyrzykowska, autorka jedynego w sieci bloga o drinkach i koktajlach. Oprócz samych owoców, do takiego truskawkowego koktajlu możemy dodać gałkę lodów, mleko, śmietankę, jogurt naturalny lub smakowy albo serek homogenizowany, np. o smaku waniliowym. – dodaje. Takie śniadanie to tylko kilka minut roboty, ale latem nie ma lepszego sposobu, by zacząć dzień.

A co do obiadu? Oczywiście truskawkowy kompot! Trochę zapomniane kompoty wracają ostatnio do łask, a na naszych stołach zamiast słodkich, gazowanych napojów często pojawiają się właśnie domowej roboty kompoty ze świeżych owoców. Gotując kompot z truskawek warto pamiętać, by nie trzymać go zbyt długo na ogniu, bo truskawki stracą swój kolor. – radzi Agnieszka Wyrzykowska. A jeśli ktoś nie przepada za kompotami – polecam pyszną lemoniadę z truskawek z dodatkiem bazylii – to niesamowite połączenie smakuje nie tylko dorosłym, ale i dzieciom.

Napoje ze świeżych truskawek możemy pić także wieczorem, w wersji wzmocnionej, dla dorosłych. Szczególnie wielką popularnością cieszy się truskawkowa wersja popularnej Margarity czy Shanghai Flower – niezwykły drink na bazie wódki, w którym świeże truskawki łączą się z bazylią. Drinki ze świeżymi owocami, nie tylko truskawkami, można kupić latem we wszystkich pubach i restauracjach, ale wystarczy kilka prostych składników, żeby taki drink zrobić w domu. – mówi blogerka. – A jeśli ktoś szuka czegoś bardziej wyrafinowanego, może skusić się na Alkożelki w truskawkach, czyli wydrążone truskawki, wypełnione alkoholową galaretką. To prawdziwy hit letnich imprez!

Sposobów na wykorzystanie truskawek w kuchni jest mnóstwo, a więc gdy już upieczemy wszystkie ulubione ciasta z truskawkami, pamiętajmy o pysznych i zdrowych napojach, które przygotować można tylko o tej porze roku.

 Artykuł pochodzi z serwisu:

http://artelis.pl/artykuly/47444/truskawkowe-koktajlowe-szalenstwo 

Kuchnia staropolska

Kuchnia staropolska (dawna kuchnia polska) zasłynęła z dobrego podawania i z bardzo dobrych walorów smakowych. Najstarsze przepisy (potrawy) były przekazywane z pokolenia na pokolenie, niektóre przyrządzamy do dziś. Polska kuchnia była słynna na całym świecie.

  Kucharze przyrządzali dania z ryb, mięsa, drobiu, kasz, warzyw, przyprawiali je imbirem, pieprzem, zielem angielskim, cynamonem, szafranem, papryką, goździkami, kminkiem, majerankiem, miętą, szałwią, tymiankiem, lubczykiem, czosnkiem oraz miodem. 

           Do najstarszych polskich potraw zaliczane były potrawy z  kasz i mąki. Gotowano z nich zupy, potrawy na gęsto, na sypko, z mlekiem, z wodą, wypiekano i prażono w piecu. Najpopularniejsze kasze to radomska, manna, żytnia, perłowa, owsiana, jaglana i kukurydziana.  Z dodatkiem mąki sporządzano z nich: ciastuchy (kluski wiejskie), gryczek (placek z grysu), pęcak z grochem, prażuchę (kluski), jagły z grochem oraz naleśniki, pierogi z różnymi nadzieniami.

Popularność kasz zaczęła słabnąć po pojawieniu się w XVII wieku ziemniaka. Duża różnorodność warzyw takich jak: kapusty, kalafiorów, kardów, szparagów, kalarepy, szpinaku, szczawiu, pasternaku, rzepy, czosnku, chrzanu, fasoli, soczewicy, jarmużu, porów bobu, dyni itp. Wtedy jadano więcej warzyw niż obecnie, gotowano je na rosole, w sosach, nadziewano, pieczono i smażono. Często je łączono z mięsem, kaszami, nabiałem i grzybami, przyprawiano na winno lub słodko.

             Asortyment surowców rybnych jakimi dysponowała polska kuchnia, był bardzo bogaty min łososie, czeczugi, jesiotry, pstrągi, bolenie, rapy, ślizy, kiełbie, węgorze, śledzie, flądry, okonie, leszcze, liny, dorsze. Najstarszym sposobem sporządzania ryb jest pieczenie (nadziewano na kij i pieczono nad ogniem).  Z potraw bardzo ceniono zupę rybną sporządzaną z kilku gatunków ryb. Gotowano także potrawy, w których ryby łączono z warzywami, owocami i grzybami. Ryby na szaro lub po królewsku przyrządzano, dusząc porcję filetów z gąszczem i z dodatkiem przypraw.

               W kuchni staropolskiej stosowano ostrygi, żółwie, ślimaki i raki. Najstarsze techniki stosowane do sporządzania potraw z mięsa i drobiu to pieczenie, gotowanie i duszenie. Stosunkowo mało w tej kuchni jadało się zup, stanowiły one raczej danie śniadaniowe. Za najstarsze zupy uważa się: kapuśniaki, polewki, rosoły, barszcze, krupniki, zupy rybne, żur, czerninę oraz zupy owocowe (jabłczankę, śliwiankę i wiśniankę). Biermuszki, faramuszki, gramotki są to polewki piwne. Gramotka, faramuszka jest zupą postną. W jej skład wchodziło piwo jasne lekkie, jasny chleb żytni, masło i przyprawy. Biermuszkę sporządzano z piwa z dodatkiem goździków, masła, żółtek i śmietany. Zupy i polewki przyprawiano: lubczykiem, tymiankiem, bazylią, pietruszką. Barszcze robiono z buraków, porzeczek, berberysu, żurawin i agrestu. Sporządzano je jako barszcze czyste lub podprawione żółtkami i śmietaną, zawsze o smaku lekko kwaśnym. Dodatkami do nich były uszka, kołduny i nadziewane jaja.  Rosoły sporządzano z mięsa cielęcego, wołowego, drobiu i dzikiego ptactwa. Podawano je z makaronem, ryżem, grochem, fasolą, grzankami oraz warzywami z rosołu, przyprawiano je pietruszką, koprem, czosnkiem, kwiatem muszkatołowym lub pieprzem.

 Artykuł pochodzi z serwisu:

http://artelis.pl/artykuly/47370/kuchnia-staropolska 

Zachłanna miłość do kawy może zabić

O tym, że kawa ma pozytywne działanie na nasze zdrowie, wiemy od dawna, ale czy wiemy, kiedy przestaje być napojem Bogów i zamienia się w śmiertelną truciznę. 

Choć to stwierdzenie zabrzmiało groźnie, nie należy popadać w panikę i porzucać tej przyjemności, a jedynie mieć na uwadze dopuszczalną normę.

Zdecydowana większość naukowców zaleca spożywanie do 500 mg kofeiny, a więc do 4 filiżanek kawy. Wypita w takich ilościach jest nie tylko nieszkodliwa, ale i może pozytywnie wpływać na organizm człowieka. Powyżej 1000 mg, kofeina staje się trująca. Określenie dokładnej granicy toksyczności jest raczej niemożliwe, gdyż zależy w dużej mierze od właściwej danej osobie odporności na ten związek chemiczny. Wprawdzie możemy natknąć się w sieci na kalkulator kofeinowy, który pozwala policzyć śmiertelną dawkę kawy na bazie masy ciała, ale jak zauważono pomiar nie jest zbyt dokładny. Według jego obliczeń osoba ważąca 86 kilogramów, mogłaby wypić 89 dużych kaw. Brzmi to niewiarygodnie.

Za minimalną dawkę śmiertelną uznaje się 3200 mg (przyjmowaną w jednej dawce). Realna dawka śmiertelna to 10 g, czyli około 80 filiżanek naraz. Wypicie takiej ilości kawy wydaje nam się niemożliwe, bo przecież przekroczenie 4 filiżanek określa się przedawkowaniem. Próba z pewnością skończyłaby się zwróceniem płynu i uszkodzeniem żołądka. Jeśli nawet byłoby to możliwe, to taki czyn uznalibyśmy za świadome balansowanie na krawędzi.

Zatem przedawkowanie nie grozi miłośnikowi czarnego napoju, który choć rozpoczyna i kończy każdy dzień z filiżanką kawy, to wie, że picie jej jak wody, w ilościach nieograniczonych, to profanacja szlachetnego napoju.

Coraz częściej mówi się także o tzw. kofeinizmie, czyli nałogowym spożywaniu kofeiny. Kofeinista to ten, kto spożywa dziennie ponad 750 mg kofeiny, a więc 3 filiżanki kawy parzonej i 6 filiżanek rozpuszczalnej. Taka ilość wydaje nam się dużo bardziej możliwa, jednak czy potrzebna? Czemu właściwie ma służyć upijanie się kawą, delektowanie się jej smakiem brzmi bardziej zachęcająco.

Prawdziwy miłośnik kawy  wie, że by na długo zapamiętać jej wyborny smak i aromat, wystarczy jeden łyk.

 Artykuł pochodzi z serwisu:

http://artelis.pl/artykuly/47670/zachlanna-milosc-do-kawy-moze-zabic

Sernik wiedeński

Huuuurrrra!!! Nareszcie dobry przepis i przepyszny sernik wiedeński w moim wykonaniu! Niesamowite ile czasem trzeba czasu, aby trafić przypadkiem na przepis, który, jest prosty i prawie daje gwarancję smacznego ciasta.

 Huuuurrrra!!!
Nareszcie dobry przepis i przepyszny sernik wiedeński w moim wykonaniu!
Niesamowite ile czasem trzeba czasu, aby trafić przypadkiem na przepis, który, jest prosty i prawie daje gwarancję smacznego ciasta.

Przez te wszystkie lata, kiedy próbowałam „stworzyć” taki sernik, aby smakował mnie i mojej rodzinie, zdarzało mi się
znaleźć taki przepis, ale był on zazwyczaj na tyle skomplikowany, że przy niewielkim talencie kulinarnym, jaki posiadam, natychmiast zapominałam jak powtórzyć ten sukces. Jeśli zgubiłam zapisany na kartce przepis, natychmiast traciłam możliwość powtórnego upieczenia tego ciasta.
Ale jest, sprawdzony i…. zapamiętany!

A oto ON!

Należy przygotować:
1 kg dobrego, niekwaśnego sera,
10 jajek,
1,5 szklanki cukru pudru ( szybciej się rozpuszcza), jeśli użyjemy normalnego cukru, wtedy należy zwiększyć jego ilość do 2 szklanek
20 dag masła, lub margaryny,
bakalie ( sernik bardzo lubi skórkę pomarańczową). Ilość bakalii zależy od indywidualnych upodobań. Ja użyłam dużo skórki pomarańczowej, rodzynki, płatki migdałowe.
3 – 4 łyżki pszennej mąki,
cukier wanilinowy,
tłuszcz i tartą bułkę do wysmarowania i wysypania dużej tortownicy.

Ser koniecznie przepuścić dwukrotnie przez maszynkę do mielenia mięsa, używając sitka z małymi oczkami.
Następnie utrzeć masło z cukrem i cukrem wanilinowym. Partiami wlewać żółtka ciągle ucierając.
Następnie dodawać ser nie przestając ucierać.
Wsypać mąkę, dodać bakalie, wymieszać i w końcu dodać sztywną pianę z białek. Delikatnie, bardzo delikatnie przemieszać i wyłożyć do przygotowanej tortownicy.
Piec w piekarniku w temp. 160 – 180 stopni C. przez 1,5 - 2 godz. Jest to proces jakby powolnego suszenia ciasta.
Sernika nie należy w tym czasie poruszać.
Następnie wyjąć i według uznania: posypać cukrem, polać czekoladą, albo polewą, ostudzić i …. zjeść.

W trakcie pieczenia sernik dość mocno wyrasta, później niestety opada, podobno zawsze opada, ale nie traci przy ty swoich walorów smakowych. Niestety nie potrafię wyliczyć ile kalorii zawiera porcją tego smakołyku.
Niemniej gorąco polecam i życzę smacznego.
W końcu coś się nam od życia należy. Prawda?


 Artykuł pochodzi z serwisu:
http://artelis.pl/artykuly/754/sernik-wiedenski